بسم الله الرحمن الرحيم

استاداخلاق گرامي،حجت الاسلام والمسلمين جاودان،سلام عليكم ورحمه الله وبركاته

سوالي كه ازمحضر مباركتان دارم اينست كه،چه وجه تمايزي بين اشتغال به عيوب ديگران نداشتن و امربه معروف ونهي ازمنكر وجوددارد؟آيا ميشود انسان امربه معروف ونهي ازمنكربكند ودرعوض اشتغال به عيوب ديگران نداشته باشد. باتشكر ازشما وباآرزوي سلامتي وطول عمرپربركت براي حضرت عالي،والسلام عليكم ورحمه الله وبركاته

حجت الاسلام و المسلمین جاودان فرمودند:

سلام علیکم و رحمة الله و برکاته

من در برخورد با مردم در یک مهمانی یا در کوچه و خیابان گناهی را مشاهده می کنم اگر شرایط باشد باید نهی از منکر کرد. اگر آدم از فرزندش کوتاهی در نماز می بیند باید به او امر کند تا او نماز بخواند باید این امر را تکرار کند و پا فشاری کند . این امر به معروف و نهی از منکر است اما اشتغال به عیوب مردم این است که من عیب کسی را دنبال می کنم تحقیق می کنم و درباره آن فکر می کنم و در فکر به تحقیق می پردازم.